Përmbajtja:
- Në të tretën e fundit të natës.
- Gjatë sexhdes.
- Ndërmjet ezanit dhe ikametit
- Në fund të namazit farz
- Kur bie shi
- Gjatë udhëtimit
- Kur e çel agjërimin
- Pas dërgimit të salavateve mbi Profetin Muhamed (a.s.)
- Në ditën e Arafatit
- Kur dikush është duke vizituar një person të sëmurë
Ndodhen dy mënyra në të cilat duaja e vullnetshme nëpërmjet fjalës pranohet. Ajo ose pranohet pikërisht ashtu siç u dëshirua, ose jepet ajo që është më e mirë. Për shembull, dikush bën dua që Zoti t’i dhurojë një djalë, dhe All-llahu i Gjithëfuqishëm i jep atij një vajzë, si Merjemi, mbi të qoftë shpëtimi. Atëherë, nuk duhet të thuhet: “Duaja e tij nuk u pranua”, por se “Ajo u pranua në një formë më të mirë.” Gjithashtu, ndonjëherë një person bën lutje për lumturinë e tij në këtë dynja, dhe ajo i pranohet atij për Ahiretin. Prandaj, nuk mund të thuhet: “Duaja e tij u refuzua”, por se “Ajo u pranua në një formë më të dobishme.Gjithashtu, meqenëse Zoti i Gjithëfuqishëm është i Gjithurtë, ne kërkojmë vetëm prej Tij dhe Ai na trajton neve në përputhje me Urtësinë e Tij. Një njeri i sëmurë nuk duhet ta përgojojë e shpifë urtësinë e doktorit i cili e kuron atë. Në qoftë se ai i kërkon atij ta kurojë me mjalt, dhe doktori ekspert i jep atij kininë, ai nuk duhet të thotë: “Doktori nuk më dëgjoi mua”. Përkundrazi, doktori i dëgjoi ofshamat dhe rënkimet e tij; ai i dëgjoi ato dhe iu përgjigj atyre. Ai arriti më të mirën se atë çfarë kërkoi.
Këto janë 10 herët që janë shumë autentike dhe janë lidhur me hadithe për të vërtetuar vërtetësinë e këtyre kohërave.
Më poshtë do të gjeni 10 kohët më të mira për të bërë dua;
- Në të tretën e fundit të natës.
Burimi: Gjetur në Sahih El-Buhari.
Tehexhudi, koha pak para agimit është një kohë thelbësore për të falur namazin. Qetësia e natës mund t'ju ndihmojë të lidheni me Allahun dhe të bëni një dua. Kjo praktikë mbështetet nga një Hadith në Sahih El-Buhari.
- Gjatë Sexhdes tuaj.
Burimi: Gjetur në Sahih Al-Bukhari.
Kur kryeni suxhudin, aktin e sexhdes gjatë namazit, koka juaj prek tokën në shenjë nënshtrimi ndaj Allahut. Ky pozicion modest është një moment i shkëlqyer për të derdhur zemrën dhe për të bërë dua. Ashtu si me të tretën e fundit të natës, kjo praktikë gjendet edhe në Sahih El-Buhari.
- Ndërmjet ezanit dhe ikametit
Burimi: Ahmedi, Ebu Daudi dhe Tirmidhiu.
Kalimi ndërmjet ezanit dhe ikametit, fillimi i namazit aktual, është një kohë e veçantë për të bërë dua. Është një dritare e shkurtër mundësie kur mund të luteni me zell për nevojat tuaja. Kjo praktikë përmendet në burime të besueshme islame si Ahmedi, Ebu Daudi dhe Tirmidhiu.
- Në fund të namazit farz
Burimi: Tirmidhi.
Pasi të keni kryer namazet e detyrueshme, është një kohë e rekomanduar për të bërë dua. Momentet pas namazit janë një kohë e afërsisë shpirtërore me Allahun dhe lutjet tuaja gjatë kësaj kohe shpesh pranohen. Kjo praktikë është e dokumentuar në Tirmidhi.
- Kur bie shi
Burimi: Ebu Daudi dhe Ibn Maxhe.
Shiu është shenjë e bekimeve dhe mëshir


