Nga Kristjan Pashollari13 Jan 2022 4.1k
Të tjera

Mjalti dhe rregullimi i peristaltikës (i punës së zorrëve)

Buhariu në Sahihun e vet e shënon hadithin e treguar nga Ebu Seid el-Hudri, ku thotë se një njeri kishte shkuar tek Muhammedi (a.s.) dhe i kishte thënë që i vëllai ankohej se zorrët nuk i punojnë mirë. I Dërguari i All-llahut, Muhammedi (a.s.), e porositi:

"Duhet të pijë mjaltë". Njeriu kishte shkuar përsëri dhe i kishte thënë: "I dhashë të pijë mjaltë dhe nuk i ndihmoi aspak!" I Dërguari i All-llahut, s.a.v.s., e këshilloi njësoj dy-tri here, kurse njeriu i shkonte gjithnjë me të njëjtën përgjigje. Pas herës së tretë apo të katërt, i Dërguari i All-llahut , s.a.v.s., i tha: "All-llahu ka thënë të vërtetën, ndërsa barku i vëllait tënd gënjen"

Po ky hadith është shënuar ne Sahihun e Muslimit, ne te cilin një njeri thotë:

"Barku i vëllait tim është nazeqar (i ndjeshëm)"... duke menduar në atë se ka mundime, ka shqetësime dhe se aparati (sistemi) i tij digjestiv është i ngacmuar (Është shënuar ne Sahihu-l-Buhari).

Mjalti është shumë i dobishëm. Ai është mjet për shpëlarje dhe laksativ. Përmban veti pastruese dhe forcuese, i pastron arteriet dhe zorrët nga papastërtitë. Eliminon bllokimin e mëlçisë, të veshkave dhe të fshikëzës urinare. Është gjithashtu konservans i përgjithshëm. Në mesin e preparateve të tjera natyrore, ndihmon në ruajtjen e forcës së ilaçeve mjekësore. Mjalti ndihmon gjithashtu në parandalimin e hyrjes së lagështisë në zorrë, siç ndodh në të sëmurët me diare (barkqitje). Mjalti është më i mirë se sheqeri, në shumë raste, dhe është më pak i ëmbël, por më i fortë. Prandaj, nëse hahet përtej masës, mund të jetë i dëmshëm sepse, nëse nuk tretet me uthull, shkakton vrer. Mjalti është i mirë për njerëz të moshuar, e ndal kollitjen dhe në mjekësi është përdorur për shërimin e sekrecioneve jo të pastra (të ndotura) në lukth dhe për ta nxehur tërë strukturën e trupit. Mjalti është gjithashtu ilaç i mirë që kthen oreksin e humbur dhe kur pihet i tretur në ujë të nxehtë dhe në shurup trëndafili, ndihmon shërimin e të sëmurëve nga rabiesi (tërbimi) dhe është konstatuar se vepron si sistem mbrojtës kundër infeksioneve të mëtejshme. Mjalti është përdorur gjithashtu si kundërhelm (detoksikues) për ata që përdorin drogë dhe, në mes tjerash, si antitoksinë (kundërhelm) në shërimin e helmimit të rastësishëm nga ngrënia e bimës së familjes hija e natës (Hyoscyamus niger) ose kërpudhave të egra (helmuese). Kur pihet i tretur në ujë të nxehtë, është ilaç i mirë kundër plagëve të shkaktuara nga kafshimi i qenit. Si konservans, mjalti mund të përdoret për ta ruajtur mishin deri në tre muaj. Është përdorur për fermentimin e kastravecëve, kungujve, patllixhanit dhe të perimeve të ndryshme deri në gjashtë muaj. Duke qenë i njohur si konservans i sigurt, mjalti është përdorur gjithashtu si përb ë rës kryesor në balsamimin e të vdekurve.

Kalimi i lehtë i dorës së lyer me mjaltë nëpër flokë, si yndyrë, do të zhdukë morrat dhe parazitët e tjerë. Mund të përdoret gjithashtu si zbutës dhe freskues i flokëve dhe përshpejton rritjen e tyre. Përdorimi i mjaltit si yndyrë për sy forcon të parët, ndërsa fërkimi i dhëmbëve me mjaltë i zbardhë dhe kur përdoret si mjet për shpëlarjen e gojës, forcon mishin e dhëmbëve dhe mënjanon sëmundjen e tyre.

Vetitë natyrore e bëjnë mjaltin mjet plotësues dhe tretës të shkëlqyer, i hap poret e enëve të gjakut dhe lehtëson rrjedhjen e gjakut menstrual, liron sekrecionet, ndihmon metabolizmin, hap gelqerizimet e mëlçisë, të veshkave dhe të fshikëzës së urinës. Mjalti vërtet ka vlerë të madhe ushqyese (nutritive) dhe është pije e pijeve, ëmbëlsirë e shkuar ëmbëlsirës, maja e yndyrës dhe nuk ka ushqim tjetër, që All-llahu e ka krijuar për ne e që mund të barazohet me vlerat e mjaltit dhe asgjë nuk ka strukturë sadopak të përafërt me të.

Njerëzit kanëe ditur për mjaltin që në kohë tepër të lashta edhe para fillimit të rafinimit të sheqerit. Në realitet, mjekët e kohëve të lashta kanë folur vetëm për mjaltin, ndërsa sheqerin nuk e kanë përmendur fare në shkrimet e tyre. Si ushqim me kalori të larte (metabolik), mjalti është i fuqishëm dhe i qëndrueshëm, ndërsa sheqeri nuk tretet plotësisht dhe prodhon pak energji të nxehtësisë në trup, e cila zvogëlohet shpejt. Një energji e këtillë, e përfituar kaq shpejt, i lejon trupit, i cili e ka çrregulluar ekuilibrin e molekulave të patretshme, rikonstruksionin e mureve të brendshme të arterieve që kanë pësuar nga abrazioni (arterioskleroza) i shkaktuar nga kalimi i këtyre molekulave në gjak (në qarkullimin e gjakut). Sidoqoftë, sheqeri është më i rëndë për lukthin, më pak i ëmbël dhe më pak kalorik se mjalti.

I Dërgua