Në suren En’am ajeti 54, Allahu i Lartësuar i drejtohet kështu profetit të tij të dashur:
“Kur të vijnë te ti ata që besojnë në shpalljet Tona, thuaj: “Paqja qoftë mbi ju!”.
Zoti juaj ia ka bërë detyrim Vetes mëshirën.
Nëse dikush nga ju bën ndonjë vepër të keqe pa e ditur, e pastaj pendohet e përmirësohet, ai do ta gjejë Allahun Falës dhe Mëshirues”.
Ku më mirë se në muajin e Ramazanit do të merrte më tepër vlerë ky ajet fisnik.
Në këtë muaj të begatë, në të cilin zemrat e mbushur me besim vrapojnë drejtë kënaqësisë Hyjnore duke agjeruar dhe duke shtuar veprat e mira.
Muaji i Ramazanit është një thirrje e Zotit të lartësuar për mbarë besimtarët, për t’iu ofruar atyre një ndihmesë shumë të madhe dhe për tu dhënë atyre një mundësi të re për të arritur horizontet e larta të devotshmërisë dhe përkushtimit.

Besimtari gjithmonë ka nevojë për ndihmën e Zotit të tij. Këtë nevojë profeti Muhammed (a.s), do ta shprehë në një nga lutjet e tij të mrekullueshme, ku ai do lutej kështu: “O i Gjallë o i Përjetshëm ( ja Hajju ja Kajjum), mëshirën Tënde kërkoj.
Më përmirëso mua në mënyrë të plotë dhe mos ma ler mua në dorë veten time qoftë dhe për një moment sa hap dhe mbyll sytë”.
Kjo lutje madhështore e profetit Muhammed (a.s) gjendet tek dhikri i mëngjesit dhe të mbrëmjes, për të kuptuar akoma më shumë rëndësinë e saj.
Me anë të kësaj lutje, shikojmë se ne mësohemi që ti nënshtrohemi Allahut të Lartësuar në mënyrë të plotë, aq sa kurrsesi mos të mendojmë se ne jemi të aftë të rregullojmë vetet tona pa ndihmën e Tij.
Nëse përmirësimin e veteve tona nuk do ta kishim prej mëshirës së Allahut të Lartësuar, atëherë kurrsesi nuk do të kishim arritur të jemi qoftë dhe prej besimtarëve.
Në muajin e Ramazanit kjo lutje sikur arrinë kulminacionin e pranimit të saj nga ana e Allahut të Lartësuar, kjo sepse i gjithë muaji i Ramazanit nuk është gjë tjetër veçse një mundësi e artë e dhënë prej Zotit për të përmirësuar vetet tona.
Le të mendojmë në këtë mënyrë;
Gjatë gjithë vitit neve kemi ato ulje-ngritjet tona në raport me Allahun e Lartësuar. Ndoshta jo gjithmonë jemi treguar korrekt ndaj urdhëresave të Tij, qoftë për ti zbatuar ato, apo dhe për të qëndruar larg ndalesave.
Duke qënë në këto intervale ulje-ngritje, është shumë vështirë për besimtarin që të arrijë një devotshmëri të mirëfilltë.
Shtoi kësaj dhe armikun tonë të përditshëm, shejtanin e mallkuar, i cili është gjithmonë në gatishmëri për të na sulmuar në pikat tona të dobta dhe për të na shkatërruar devotshmërinë duke na mbushur me gjynahe.
Pikërisht mbas një situate të tillë, vjen ndihma e Allahut të Lartësuar mbi besimtarët, duke u dhuruar atyre dhe një herë mundësinë për të përjetuar muajin e faljes, mëshirës dhe muajin e përfitimit të devotshmërisë sublime.
Allahu thotë në kuran;
“O besimtarë! Ju është urdhëruar agjërimi, ashtu si u ishte urdhëruar atyre para jush, që të mund të ruheni nga të këqijat (të jeni të devotshëm)”
( Bekare,183)
Duke dashur Allahu i Lartësuar që ta ndihmojë besimtarin për ta arritur këtë objektiv, atëherë ndihma vjen më këtë formë;
Së pari; ndihma kryesore është dhënia e mundësisë për të agjeruar, kjo sepse gjatë viti të kaluar shumë besimtarë të cilët i kemi njohur, ndoshta nuk janë më midis nesh. Apo sa besimtarë të cilët ne i njohim nuk munden të agjerojnë, sepse mund të jenë të sprovuar në shëndetin e tyre.
E dyta; ndihma kundrejtë armikut të përbetuar, shejtanin e mallkuar, siç thotë dhe profeti Muhammed (a.s) “Në muajin e Ramazanit prangosen shejtanët, mbyllën dyert e xhehennemit dhe hapen dyert e xhennetit”, pra tashmë armiku të lë të qetë drejt rrugës së devotshmërisë për gjatë një muaji.
E treta; Inkurajimi dhe shpresa e madhe që fiton besimtari në këtë muaj si shkak i shpërblimit të madh që ka ky adhurim.
Thotë Allahu i Lartësuar në hadith kudsij: “Çdo punë e birit të Ademit është për të, përveç agjerimit.
Agjerimi është për Mua dhe Unë do të shpë


