Duhet të kemi të qartë se kjo punë, ashtu si çdo punë tjetër, varet nga Allahu, sepse:
Allahu krijoi secilin prej dy bashkëshortëve.
Allahu krijoi dashurinë mes bashkëshortëve.
Allahu vendosi mëshirën mes bashkëshortëve.
Falë dhurimit hyjnor, u arrit dhe do të arrihet qetësia dhe prehja.
Duhet menduar dhe kuptuar se kjo është nga ato punë, që ka të bëjë me të gjithë shoqërinë.
Duhet menduar dhe kuptuar shumë mirë se një shoqëri, që mendon thellë rreth vazhdimësisë së saj, ka shumë për të mësuar nga këto të vërteta të jetës.
Fjala hyjnore e vë familjen mbi baza të atilla, sa e fton të gjithë shoqërinë të mendojë gjerë e gjatë, në lidhje me çështjen e familjes, ashtu siç ndodhi, për shembull, në ajetin që cituam në fillim te artikullit.
Ne këtë kontekst, nga fjala hyjnore kuptojmë se çështja nuk duhet trajtuar sipërfaqësisht, se çështja nuk fillon dhe mbaron me individët apo se është një çështje individuale që mbyllet brenda mureve të një familjeje, prandaj edhe përsiatja mbi këtë çështje, do ta shpjerë shoqërinë drejt të kuptuarit më të mirë të fenomenit familje dhe duhet takoje ne këtë pikë, ashtu siç e thotë edhe fjala hyjnore. Kjo do të thotë se shoqëria duhet të interesohet për faktin që në një familje nuk ka dashuri ose sundon marrëdhënia e ftohtë mes anëtarëve te saj.
Kjo do të thotë se shoqëria duhet të interesohet përse në një familje nuk ka mëshirë, por dhunë brenda saj.
Në qoftë se në një familje ka dhimbje, kjo do të thotë që shoqëria është kandidate për të përjetuar dhimbje.
Atëherë, mund të arrihet te ky përfundim: në qoftë se në një shoqëri myslimane ka familje me probleme, pavarësisht se çfarë ndodh në pjesën tjetër të botes, kjo ndodh se myslimanët nuk tregohen të kujdesshëm në lidhje me koordinatat që përmenden në fjalën hyjnore.
A ka probleme familja, te ne dhe në botë?
Pa dyshim që ka.
Treguesit e këtyre problemeve gjenden në jetën e të gjitha shoqërive, në atë masë që nuk mund të llogaritet.
Shumë shoqëri në botë, janë duke përjetuar atë katastrofë, që mund të cilësohet si konsumimi i familjeve.
Në shumë shoqëri të tjera, ku hyjnë edhe shoqëritë myslimane, mund të bëhet fjalë për humbje të koordinatave të familjes.
Në vend të vatrës së lumtur familjare, të cilën Kur’ani e shpreh me fjalët “familje e qetë”, pra të vatrës ku bashkëshortët janë prehje për njëri- tjetrin, janë duke ndodhur përherë e më shumë grindje, luftë ligjore ndarjesh, marrëdhënie të ftohta, shpërbërje dhe kriza.
Pra, me pak fjalë, në familje përjetohet pakësimi apo humbja e mëshirës.
Kjo do të thotë se ekziston një problem në burimin e dashurisë dhe mëshirës, në mesin e anëtarëve të familjes, pra një problem në marrëdhëniet me vetë Krijuesin.
Jo me kot edhe fjala hyjnore e ka shprehur dashurinë me fjalën “mevedetun” ndërsa mëshira është shprehur me fjalën “rahmetun”.
E vërteta është se problemet nisin në marrëdhëniet mes njeriut dhe Krijuesit, atëherë kur fillon të dobësohet dhe të këputet lidhja që krijohet si rrjedhojë e krijimit.
Kjo vlen, jo vetëm për familjen, por edhe për shoqërinë.
Do të ishte mashtrim i madh, në qoftë se pohohet se njeriu ka marrëdhënie me Krijuesin, por nuk ka lidhje me familjen dhe shoqërinë.
Siç ekziston një”ligj” i Krijuesit për njeriun dhe objektin, ekziston edhe një”ligj” i Tij, në lidhje me rrjedhën e shoqërive. Kur’ani na ofron edhe kyçin e reflektimeve të “ligjit të Allahut”, në lidhje me këtë fushë. Ne ajetin 21, të sures Rum, përcillen edhe elementet që përfshijnë këto zgjidhe.
Fjala mevedet (dashuri) vjen nga atributi i Allahut, që është Vedud.
Fjala rahmet vjen nga atributet e Allahut, që janë Rrahman dhe Rrahim.
Pra, në qoftë se do të ndërtojmë mëshirën dhe rahmetin në familje, kjo do të thotë se ne jemi të detyruar që mëshirën dhe rahmetin, ta lidhim me burimin bazë.
Në qoftë se pyetet: “Cila është lidhja e njeriut me këtë burim kryesor?”,
Përgjigja është lidhja e robërisë së njeriut ndaj Zotit.”
Kjo do të thotë se njerëzit nuk duhet ta harrojnë lidhjen e robërisë së tyre
ndaj Zotit, në mënyrë që të formojnë një klimë dashurie dhe mëshirë në kornizën e familjes.
Çfarë do të thotë të mos harrosh marrëdhënien e robërisë së njeriut ndaj Zotit, brenda familjes?
Përgjigja e kësaj pyetjeje është të shndërrosh mjedisin e familjes në një mjedis “pushtet”. Mjedisi i familjes është mjedisi, në të cilin të gjithë anëtarët janë në statusin e robit të Zotit. Në qoftë se individët e një shoqërie, cilido qoftë statusi i tyre, të pasur ose të varfër, të shëndoshë ose të sëmurë, drejtues apo vartës, janë në statusin e “robit të Zotit” dhe nuk i rregullojnë marrëdhëniet mes tyre si të ishin fuqi hyjnore, Zot na ruaj!
Nëqoftëse “ndërgjegjësimi i robërisë”vendoset në zemra sa duh


