Mjerisht, ne kemi anashkaluar një pjesë të madhe të trashëgimisë sonë mjekësore dhe bile e kemi harruar. Një pjesë e kësaj trashëgimie është edhe hixhami.
Deri vonë shumë njerëz e kanë kundërshtuar këtë metodë të shërimit. Sot në Gjermani ekziston shkolla “Fask”, ndërsa dy amerikanë e themeluan shkollën me emrin “Cupping” (Fask dhe Cupping d.m.th. lëshim gjaku).
Që atëherë, filluam haptazi dhe normalisht të flasin për hixhamin, ngase shkollat e mëdha botërore filluan të kenë interesim. Me rëndësi është të përmendim që këto flasin që hixhami shëron shumë sëmundje dhe i japin po aq rëndësi që i ka dhënë Pejgamberi s.a.v.s. Ende shfrytëzohen edhe mjekësia tradicionale arabe dhe kineze, ndërsa hixhami është një prej mrekullive profetike!
Ibn Abbasi r.a. ka thënë: “I Dërguari i Allahut s.a.v.s. e ka bërë hixhamin në dy venat e qafës dhe në shpatulla.” (Buhariu dhe Muslimi)
Pejgamberi s.a.v.s. na ka shpjeguar në këtë hadith vendet e kryerjes së hixhamit e këto janë dy venat e qafës dhe shpatullat. Këto janë vendet nga të cilat kanë filluar “Fask” në Gjermani dhe “Cupping” në Amerikë.
Pejgamberi s.a.v.s. e ka lëshuar gjakun në kokë për shkak të kokëdhembjes, ndërsa ishte në ihram. (Buhariu dhe Muslimi)
Gjithashtu e ka bërë hixhamin për shkak të helmit që ia kishte bërë jehudja me mishin e deles. (Buhariu dhe Muslimi)
Ç’është hixhami?
Hixhami (lëshimi i gjakut me prerje sipërfaqësore të lëkurës) është veprim medicinal i cili u përdor në të kaluarën, së pari në Egjipt, Kinë dhe Indi.
Pastaj erdhi Pejgamberi s.a.v.s. dhe vërtetoi veprimin e saktë të kësaj metode dhe nxiti në këtë metodë tejet efikase duke shpjeguar edhe vendet anatomike dhe kohën e duhur të kësaj metode.
Për të shpjeguar hixhamin, duhet shikuar anatominë e njeriut. Njeriu ka enë të gjakut, arterie, vena, kapilarë dhe gjëndra limfatike. Gjëndrat limfatike kanë për detyrë deponimin e qelizave të shkatërruara. Kur këto grumbullohen vie deri te paraqitja e sëmundjes.
Kur u pyet Pejgamberi s.a.v.s. për hixhamin, tha: “Ai shëron përzierjet (e lëngjeve në organizëm).”
Termi “përzierje” nënkupton muret e gjëndrave limfatike. Hixhami pra pastron muret e gjëndrave limfatike duke i bërë të kalueshëm.
Ky sunnet i harruar nga ne shëron shumë sëmundje që janë të përhapura në kohën e sodit.
Qoftë i lavdëruar Allahu i madhërishëm!
Sunneti i Pejgamberit s.a.v.s. përsëri u gjallërua. E gjallëruan jomyslimanët nga Gjermania, Franca, Finlanda, SHBA, dhe shtete tjera!
Me rëndësi është të përmendim që dy vendet e para për hixhamin që kanë vepruar dy amerikanët janë mu ato dy vende në të cilat i ka bërë Pejgamberi s.a.v.s., venat e qafës, shpatullat dhe ashti paraballor, që shëron shtatëdhjetë e dy sëmundje.
Ibn Abbasi r.a. transmeton që Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: “Në natën e Israsë para meje nuk kaloi asnjë grup melekësh e që nuk më thanë: “Muhammed, kryeje hixhamin.” (Ibn Maxhxheh)
Ali ibn Ebi Talibi r.a. ka thënë: “Erdhi Xhibrili a.s. te i Dërguari i Allahut s.a.v.s. dhe e lajmëroi për kryerjen e hixhamit në venat e qafës dhe shpatulla.”
(Ibn Maxhxheh)
Enesi r.a. transmeton që Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: “Xhibrili a.s. aq shumë më ka përmendur hixhamin sa që kam menduar se ai duhet kryer.” (Dejlemiu)
Nga Suhejbi r.a. transmetohet që Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë: “Bëni hixhamin në kokë, ky është ashti në qafë, në këtë ka ilaç për shtatëdhjetë e dy sëmundje.” (Dejlemiu)
Ne si myslimanë, këto i hadithe i marrim si urdhër që duhet t’i bindemi në përputhshmëri me fjalët e Allahut të madhërishëm:
“Dhe ai nuk flet nga mendja e tij. Ai (Kur’ani) nuk është tjetër pos shpallje që i shpallet.” (En – Nexhm, 3-4)
Shkencëtarët gjerman kanë bërë hulumtime të shumta dhe thanë: “Ashti i kokës ndikon në punën e hipofizës.” Ky nxit tajitjen e 72 hormoneve nga hipofiza që më pastaj veprojnë në gjëndrat tjera me tajim të brendshëm.
Pra, çdo çrregullim në punën e hipofizës në lidhje me cilindo hormone shkakton sëmundje, ndërsa hixhami i bërë në ashtin e kokës shëron 72 sëmundje.
Por, këtë sunnet nuk mund ta bëjë secili njeri. Përkundrazi, nuk ka dyshim që hixhami duhet bërë në mënyrë të drejtë mjekësore (duhet njohur mirë pikat anatomike, si dhe duhet patur kujdes për kushtet sterile gjatë kryerjes së hixhamit).
Pejgamberi s.a.v.s. na ka mësuar edhe kohën (ditët) në të cilat është më së miri ta bëjmë hixhamin: dita e 17, 19 dhe 21 të muajit hënor, si dhe vendet tipike në trup ku duhet bërë hixhamin. Secilin vend (pikë) mjekët ekspert të kësaj lëmie e kanë “zbuluar” në kohën bashkëkohore.
Cila është urtësia e kryerjes së hixhamit në kohën e sodit?
Kohëve të fundit ë


