Për gati dy vjet, Izraeli ka synuar sistematikisht dhe ka vrarë gazetarë palestinezë në Gaza. Të dielën në mbrëmje, ushtria izraelite vrau gjashtë gazetarë të tjerë, të cilët po strehoheshin në një tendë për punonjësit e medias në qytetin e Gazës. Midis tyre ishte edhe 28-vjeçari Anas al-Sharif, korrespondent i Al Jazeera-s, së bashku me pjesën tjetër të ekipit të rrjetit që raportonte nga territori i rrethuar.
Sipas analizës së Mohammed Bazzi për The Guardian, Izraeli arrin t’i vrasë gazetarët palestinezë pa pasoja jo vetëm për shkak të mbështetjes ushtarake e politike të pakushtëzuar nga SHBA-të dhe fuqitë e tjera perëndimore, por edhe për shkak të dështimit të shumë mediave dhe gazetarëve perëndimorë për të ngritur zërin në mbrojtje të kolegëve të tyre palestinezë.
Ndërkohë që mediat perëndimore shpesh kritikojnë publikisht qeveritë dhe bëjnë fushata për lirimin e gazetarëve të arrestuar apo të persekutuar nga kundërshtarë të SHBA-ve si Rusia, Kina apo Irani, ato mbeten kryesisht të heshtura kur bëhet fjalë për Izraelin, një aleat të afërt të Uashingtonit.
Shifrat tronditëse
Hipokrizia e mediave perëndimore, sidomos atyre amerikane, është bërë edhe më e dukshme pas sulmit të Hamasit më 7 tetor 2023, pas të cilit Izraeli ka rritur sulmet ndaj gazetarëve. Sipas Komitetit për Mbrojtjen e Gazetarëve (CPJ), që prej asaj date janë vrarë 192 gazetarë, 184 prej tyre palestinezë të vrarë nga Izraeli. Të paktën 26 u synuan posaçërisht për shkak të punës së tyre si gazetarë.
Një studim i projektit Costs of War në Universitetin Brown e çon numrin edhe më lart: të paktën 232 gazetarë të vrarë deri në fund të marsit. Raporti thekson se në Gaza janë vrarë më shumë gazetarë se në Luftën Civile Amerikane, të dy luftërat botërore, luftën e Koresë, të Vietnamit, konfliktet në Jugosllavi dhe luftën e SHBA-së në Afganistan – të marra së bashku.
Standardet e dyfishta
Megjithë këto shifra alarmante, reagimi i mediave amerikane ka qenë i vakët. Në kontrast, kur gazetari i Wall Street Journal, Evan Gershkovich, u arrestua në Rusi në mars 2023, shumica e mediave kryesore amerikane nisën një fushatë të fuqishme ndërkombëtare për lirimin e tij, duke e portretizuar si viktimë të një procesi gjyqësor të montuar.
Ndërkohë, të njëjtat media nuk tregojnë të njëjtin solidaritet me gazetarët palestinezë. Anas al-Sharif, i vrarë së fundmi, kishte marrë kërcënime direkte nga ushtria izraelite që në nëntor 2023, kur iu kërkua të ndalonte punën dhe të largohej nga Gaza. Një muaj më vonë, babai i tij 90-vjeçar u vra nga një sulm ajror izraelit. Më pas, ushtria e akuzoi atë dhe kolegët e tij për lidhje me Hamasin ose Xhihadin Islamik Palestinez, pa ofruar prova bindëse.
Këto akuza, sipas Al Jazeera-s dhe organizatave për lirinë e shtypit, ishin në fakt një dënim me vdekje për gazetarët e përmendur.
Pse heshtja është e rrezikshme
Organizata si CPJ kanë paralajmëruar vazhdimisht për sigurinë e gazetarëve në Gaza, por thirrjet e tyre kanë hasur pak jehonë në redaksitë amerikane dhe perëndimore. Përkundrazi, gazetat më të mëdha amerikane kanë botuar letra të hapura për të mbrojtur kolegë të tyre të persekutuar nga kundërshtarë të SHBA-ve, por jo për gazetarët palestinezë.
Sipas Bazzit, ky standard i dyfishtë vë në pikëpyetje vetë parimin e lirisë së shtypit, i cili duket se vlen vetëm për gazetarët perëndimorë.
Kolonializmi i fshehur në media
Një tjetër problem është insistimi i mediave perëndimore për të kërkuar hyrjen e gazetarëve të huaj në Gaza, duke lënë të kuptohet se vetëm ata mund të ofrojnë raportim “të paanshëm”. Ky qëndrim, sipas autorit, nënvlerëson profesionalizmin dhe guximin e qindra gazetarëve palestinezë, të cilët kanë qenë në vijën e parë dhe shumë prej tyre kanë paguar me jetën.
Ironia është se, edhe kur gazetarët perëndimorë lejohen të hyjnë në zona konflikti, ata shpesh mbështeten te gazetarët lokalë si përkthyes, burime dhe “fixers”, shpesh të padukshëm dhe të paemëruar në raportime.
“Meqë nuk ka pasur gazetarë të huaj në Gaza, gazetarë si Anas al-Sharif kanë mundur t’i tregojnë botës historinë e popullit të tyre drejtpërdrejt. Dhe Izraeli po i vret një nga një, ndërsa shumë kolegë të tyre në Perëndim zgjedhin të heshtin turpërisht,” përfundon Mohammed Bazzi për The Guardian.
